Noblesse oblige: Wilhelmine van Bayreuth heeft met het kleine lustslot Eremitage en de rotstuin Sanspareil een extravagante erfenis nagelaten. Haar talent voor tuinarchitectuur deed zij overgaan op haar dochter, hertogin Elisabeth Friederike Sophie van Württemberg, die zich met het zomerverblijf ‘Fantaisie’ vereeuwigde. Markgravin Sibylla Augusta van Baden-Baden liet naar aanleiding van het overlijden van haar echtgenoot het Slot Favorite bouwen. En de gemalin van prins Joseph zu Salm-Reifferscheidt-Dyck, prinses Constance de Salm (1767-1845), veranderde het tuincomplex van Slot Dyck in een kunstzinnige idylle. Daarbij representeert de overvloed aan schitterend decor niet alleen het streven van de voorname kringen naar zelfexpressie, maar de welhaast moderne behoefte om eigen ideeën te verwezenlijken.

In 1735 kreeg Wilhelmine van haar echtgenoot, markgraaf Frederik van Bayreuth, het areaal van de ‘Eremitage’ voor de poorten van de stad cadeau. Het paleisje dat daar stond, breidde zij uit tot een bekoorlijk zomerverblijf; de audiëntie- en muziekkamer, het Japanse en Chinese spiegelkabinet verenigen gracieuze rococo en de voorliefde voor exotisme. Het pronkstuk is het tussen 1743 en 1745 gebouwde Neue Schloss. Het ‘Eremitenhaus’ (kluizenaarshuis) en de grot maken met andere gebouwen deel uit van een tuinontwerp dat sterk afstak tegen de baroktraditie en veel natuurlijker was. Met een nog steeds bespeelbaar theater in een nagemaakte ruïne, dat de markgravin in 1745 liet bouwen, geldt zij als uitvindster van deze originele bouwtrant. Nog indrukwekkender is haar variant in Sanspareil aan de voet van de Hohenzollernburcht Zwernitz. De eigenaardige geologische rotslocatie werd voor magische grotten benut en voor de bouw van een ruïne van een Romeins theater. De dochter noemde haar geërfde zomerverblijf in Donndorf ‘Fantaisie’ en legde een laatbarokke tuin aan met kamers van hagen, cascaden en paviljoens, die tegenwoordig in volle pracht is gereconstrueerd.
toon op kaart »

De opdrachtgeefster,markgravin Augusta van Baden-Baden, liet naar aanleiding van het overlijden van haar echtgenoot het Slot Favorite (Baden-Württemberg) in Rastatt bouwen.Tegenwoordig geldt het als het oudste Duitse ’porseleinkasteel’. Het rococojuweel van Baden ligt midden in een uitgestrekt park. Langs de Engelse tuin bereik je via de gebogen buitentrap de hoofdverdieping, de bel-etage. In het interieur van het gebouw domineert de Sala terrena die over alle verdiepingen loopt en bekroond wordt door een koepeltoren. In overdadige rijkdom zijn in alle vertrekken de aan het begin van de 18e eeuw gefavoriseerde ambachtelijke technieken verwezenlijkt.Met de slottuin is het slot Favorite een uitzonderlijk totaalkunstwerk in barokstijl met een vloed van schitterende versieringen. Het representeert niet alleen de smaak van de vorstin, maar ook de zelfexpressie van de voorname kringen in die tijd.
toon op kaart »

Het waterkasteel Dyck is een van de belangrijkste cultuurmonumenten in het Rijnland. De vormgeving en het weer tot leven brengen van het fantastische parkcomplex als kunstzinnige idylle die met een oppervlakte van 50 hectare rondom het kasteel is gesitueerd,was het werk van vorst Joseph zu Salm-Reifferscheidt- Dyck (1773-1861) en zijn gemalin Constance de Salm (1767-1845). Zij was een unieke en welhaast ’moderne’vrouw:reeds tijdens haar leven genoot zij bekendheid als operalibrettiste en tijdens de Franse Revolutie maakte zij naam als feministe. Daarnaast zijn er enkele kunstzinnige geschriften van de vorstin uit de kasteelbibliotheek behouden gebleven.Ondanks haar eerder burgerlijke mentaliteit en haar streven naar gelijkheid, onderhield zij blijkbaar ook in adellijke kringen belangrijke contacten,waaraan zij tenslotte haar huwelijkssluiting te danken had. Er zijn zelfs vriendschappelijke relaties met Napoleon gedocumenteerd.
toon op kaart »