Barokke noblesse en authentieke gebruiken ­ ambachtskunst van glas en kristal

De Donau, sinds duizenden jaren levensader en geografisch fixpunt van deze bewogen regio. De rivier doorsnijdt Oost-Beieren, drijft het aan, is zijn aan- en uitvoerweg. Het Oberpfälzer Woud, Beierse Woud en Bohemer Woud aan de Tsjechische kant vormen samen het zogenaamde `groene dak van Europa', het grootste samenhangende bosgebied in Midden- Europa. Een zuil van de cultuurhistorische spanningsboog die zich boven deze contrastrijke regio welft, was een van de beroemdste adellijke geslachten.

Regensburg

Nadat Alexander Ferdinand von Thurn und Taxis in 1748 tot commissaris-principaal van de Eeuwigdurende Rijksdag was benoemd, liet hij zijn familiezetel van Frankfurt naar Regensburg verplaatsen. Sinds 1812 resideert de vorstelijke familie in St.-Emmeram, een voormalig kloostercomplex. Tegenwoordig is St.-Emmeram een van de grootste nog bewoonde kastelen van Europa. De oude kruisgangen, de pronkvertrekken en de vorstelijke stallen zijn te bezichtigen.

Beierse Woud

Tot de meest traditionele ambachtslieden in het Beierse Woud behoren de glasmakers. Sinds ongeveer 700 jaar verlenen zij hun basismateriaal glans en transparantie. Glasblazers, glasschilders en mozaïekkunstenaars vestigden zich in het Beierse Woud. De Glasroute van Waldsassen via Bodenmais en Frauenau tot Passau vormt de verbinding tussen de oude standplaatsen van de glasmakers. Tegenwoordig nodigen glasspecialisten ertoe uit hen bij het werk toe te kijken. In Passau wekt een passagiersschip dat van binnen met Swarovski steentjes is bekleed, veel opzien. Het kristalschip stak in mei 2007 van wal voor zijn eerste reis op de Donau.

Passau

In de drierivierenstad Passau komen de Inn en de Ilz met de Donau samen. De mix van typisch Beierse gemoedelijkheid, zuiderse sfeer en de levendige drukte van een havenstad verlenen Passau het charisma van een grote stad. Italiaanse barokbouwmeesters hebben hier hun stenen visitekaartjes achtergelaten. Bijvoorbeeld in de Stephansdom met zijn weelderig stucwerk, schitterende altaarstukken, fresco's en een vergulde preekstoel. Onder zijn dak bevindt zich het grootste kerkorgel ter wereld met 208 registers en vijf ruimtelijk gescheiden orgelwerken.

Landshut

Landshut was in de 13e eeuw de hoofdstad van het hertogdom Beieren. In die periode stond de stad aan het begin van een steile opbloei. Landshut was lange tijd de economische motor van Beieren, zijn politiek en cultureel centrum. Boven de Isar troont de burcht Trausnitz, eeuwenlang zetel van het geslacht Wittelsbach. De gotische St.-Martins-Kirche, een massief bouwwerk uit baksteen, getuigt van deze weergaloze voorspoed. Een teken van de rijkdom die in deze stad was geconcentreerd is ook een gebeurtenis die als `Landshuter Bruiloft' de geschiedenis is ingegaan: de bruiloft van George de Rijke en Hedwig Jagiellonica in het jaar 1475 hebben volgens de annalen verscheidene tienduizenden mensen gevierd. Om iedereen te eten te geven werden destijds 320 ossen, anderhalfduizend schapen en evenveel lammeren, 500 kalveren en zo'n 40.000 kippen geslacht. Sinds 1903 wordt de gedenkwaardige bruiloft door de bewoners van Landshut herdacht: met kostuums, een bruiloftsstoet en een volksfeest dat welhaast ongeëvenaard is. Inmiddels vindt het spektakel om de vier jaar plaats.

Het Beierse Golf- en Thermenland

Vijf vooraanstaande thermale badplaatsen in Oost-Beieren hebben zich aaneengesloten tot het Beierse Golf- en Thermenland, thans 's werelds grootste regio in deze sector. Beïnvloed door de Oriënt, de Romeinse oudheid of de traditionele Chinese geneeskunde: in de thermen vindt u alles wat de ontspanning van lichaam en geest ten goede komt. Bovendien kunt u dankzij de uitgebreide evenementenkalender kennismaken met de typisch Beierse cultuur.

Het traditionele `wolven verjagen'

De dorpen Freyung, Lalling en Rinchnach houden nog steeds een ongewoon oud gebruik in ere: het `Wolfauslassen' (wolven verjagen), dat door de plaatselijke bevolking ieder jaar in november wordt gedaan en teruggaat op een methode van de koehoeders om hun dieren tegen wolven en beren te beschermen. Om deze af te schrikken droeg het vee bellen. 's Winters als de dieren op stal stonden, bonden de herders de bellen om hun eigen nek om boze geesten te verdrijven. Tegenwoordig trekken de dorpsbewoners van deur tot deur, waar zij hun bellen zo hard laten luiden dat iedereen het moét horen, en pas tegen een kleine beloning weer verder gaan.

De knoedelwerpster

Knoedels zijn het belangrijkste bestanddeel van de Oost-Beierse keuken. Een speciale relatie tot dit aardappelgerecht heeft de stad Deggendorf die voor een van haar vrouwelijke burgers, de legendarische knoedelwerpster, een monument heeft opgericht. Onverschrokken had de vrouw ooit het einde van een belegering bewerkstelligd door een vijandelijke spion met knoedels te bestoken. De belegeraars dachten toen dat de bewoners van Deggendorf nog zoveel eten in voorraad hadden dat ze ermee konden rondsmijten en gaven het op. Tegenwoordig zijn er in Deggendorf knoedels in tal van varianten verkrijgbaar, zelfs als zoete bonbon of van biscuitdeeg bij de koffie.