Van harte welkom in het Beierse en Oberpfälzer woud, want waar anders zou de “glasroute” moeten lopen dan hier? Waar al 500 jaar geleden glasblazerijen en kunstwerken zijn ontstaan die ook vandaag nog een belangrijke tak van de industrie vormen. Want glas uit Oost-Beieren is inmiddels een begrip. Of het nu het gebruiksglas van gerenommeerde fabrikanten betreft, of artistieke glasobjecten uit kleine ateliers – beiden zijn over de hele wereld gevraagd. Ongeveer 250 kilometer lang via de hoofdroute en in totaal 300 kilometer met de alternatieve routes verloopt de “glasroute” van Neustadt aan de Waldnaab – het loodkristalcentrum van Europa – tot aan het Passauer glasmuseum met meer dan 15.000 glazen uit alle epochen. In dit glasimperium is veel te zien en zijn schatten te ontdekken: kostbare en zeldzame glasobjecten – eeuwenoud of net geboren – in musea, galeries en glasblazerijen. Kwarts, kalk, soda en potas, glasblazen heeft in Beieren een lange traditie.
Glas – oorspronkelijk betekent het woord “barnsteen”, De sieraden van de Germanen waren hoofdzakelijk van deze fossiele Harzsoort gemaakt. Tijdens deze “glasreis” komt men steeds weer in contact met de glastraditie. De bezoeker beleeft de internationale, glazen veelzijdigheid met haar historische wortels en internationale flair. Principieel is er aan de vervaardiging van het glas niet veel veranderd sinds de uitvinding van de glasblazerspijp ongeveer 2000 jaar geleden. Ook vandaag nog halen glasblazers de roodgloeiend vloeibare, op honing lijkende smelt met de lange “pijp” uit de oven en blazen het glas al draaiende op wonderlijke wijze in de gewenste vorm. Het is fascinerend om te zien hoe de ambachtslieden met perfectie en creativiteit aan de oven of voor de lamp het glas vormgeven. In de museumblazerijen kan men de mensen aan het werk zien. Overal worden glasbezichtigingen, tentoonstellingen en cursussen aangeboden. Omdat het oude ambacht van de glasblazer door geen enkele machine te vervangen is, wordt de traditie van de mondgeblazen vervaardiging met zorg in ere en uiterst levendig gehouden.
