In de grootste Noordzeebadplaats van Duitsland, Cuxhaven, aan de zuidelijke Noordzeekust in het mondinggebied van Elbe en Weser, hebben havens en schepen een rijke traditie. De kuststreek met het grootste aaneengesloten waddengebied is deel van het Nationalpark "Niedersächsisches Wattenmeer". Het is een unieke levensruimte en wordt, naast het Hooggebergte, beschouwd als een van de laatste natuurlandschappen van Europa. Waddenmeer, mars- en geestgronden, hoogveengebieden, bos en heide behoren hier tot het veelzijdige landschapsbeeld. Grote delen van de stad Cuxhaven liggen onder de zeespiegel, zodat dijken het leven van de mensen tegen het water van de Noordzee moeten beschermen. Hier komt en gaat de Noordzee in de wisseling van de getijden. De getijden of “Tiden” (eb en vloed) worden hoofdzakelijk veroorzaakt door de invloed van de maan op de wereldzeeën. Binnen 24 uur draait de aarde eenmaal om haar eigen as. In dezelfde richting draait de maan in ongeveer 28 dagen eenmaal om de aarde. Er gaan ongeveer 24 uur en 50 minuten voorbij voordat een punt op de aarde, bijvoorbeeld Cuxhaven, weer precies tegenover de maan ligt. Eb en vloed treden elke dag op dezelfde plaats ongeveer 50 minuten later op. Een “Tide” (doodtij) – dat is de periode tussen de hoogste en de laagste waterstand – duurt ongeveer 12 uur en 25 minuten.
In Cuxhaven-Sahlenburg gaat het in de ijstijd gevormde duinenlandschap met kustheide, soms vlakker soms steiler (Geestkliff), over in het zoutwatergebied en daarmee in het Waddenmeer. In de overgang tussen Waddenmeer en land zijn op veel plaatsen en vooral ook in deze streek, zoutlandschappen ontstaan. Ze worden nog regelmatig overstroomd door de zee en de hier groeiende planten en levende dieren zijn aan deze extreme omstandigheden gewend. De kweller (zeekraal) en het Salzwiesenlamm (lam van de zoutweiden) behoren tot de specialiteiten uit het zoutlandschap die een gourmet wel kan waarderen, maar alleen in het seizoen. In de zomer zijn de zoutweiden broedgebied voor kustvogels. De landschappen achter de dijken zijn veelzijdig. Zandige geestgronden, vette marsgrond, bloeiende heide en verend hoogveen bepalen het verbazingwekkende landschap van de streek.
